فال شما
غزل ۱۵۷
هر که را با خط سبزت سر سودا باشدپای از این دایره بیرون ننهد تا باشد
من چو از خاک لحد لاله‌صفت برخیزمداغ سودای توام سر سویدا باشد
تو خود ای گوهر یک‌دانه کجایی آخرکز غمت دیدهٔ مردم همه دریا باشد
از بن هر مژه‌ام آب روان است بیااگرت میل لب جوی و تماشا باشد
چون گل و می دمی از پرده برون آی و درآکه دگرباره ملاقات نه پیدا باشد
ظل ممدود خم زلف توام بر سر بادکاندر این سایه قرار دل شیدا باشد
چشمت از ناز به حافظ نکند میل آریسرگرانی صفت نرگس رعنا باشد
تعبیر فال
هر کس با خدا بود و از راه او بیرون نرفت، غمی به دل او راه پیدا نمی‌کند و هر لحظه ی عمر خود را وقف او می‌نماید. فرصت را غنیمت بدان راه برگشت نداری. آفرین بر تو که عقلت به تو دستور می‌دهد نه دلت. خواندن نماز و داشتن ایمان راه را برایت هموار می‌سازد.