فال شما
غزل ۱۸۰
ای پستهٔ تو خنده زده بر حدیث قندمشتاقم از برای خدا یک شکر بخند
طوبی ز قامت تو نیارد که دم زندزین قصه بگذرم که سخن می‌شود بلند
خواهی که برنخیزدت از دیده رود خوندل در وفای صحبت رود کسان مبند
گر جلوه می‌نمایی و گر طعنه می‌زنیما نیستیم معتقد شیخ خودپسند
ز آشفتگی حال من آگاه کی شود؟آن را که دل نگشت گرفتار این کمند
بازار شوق گرم شد آن سروقد کجاست؟تا جان خود بر آتش رویش کنم سپند
جایی که یار ما به شکرخنده دم زندای پسته کیستی تو، خدا را به خود مخند
حافظ چو ترک غمزهٔ ترکان نمی‌کنیدانی کجاست جای تو؟ خوارزم یا خجند
تعبیر فال
همه ی کارها را به شوخی و خنده نگیر. مردم را مسخره نکن چون با این کار دل دیگران را می‌شکنی. با طعنه و نیش سخن نگو و به آشفته حالی و گرفتاری مردم خنده نکن. شاید وقتی تو هم گرفتار شوی. این کار را ترک کن تا همیشه مورد قبول مردم واقع شوی و راهت را بیابی.