فال شما
غزل ۱۹۵
غلام نرگس مست تو، تاجداران‌اندخراب بادهٔ لعل تو، هوشیاران‌اند
تو را صبا و مرا آب دیده شد غمازوگرنه عاشق و معشوق، رازداران‌اند
ز زیر زلف دوتا چون گذر کنی، بنگرکه از یمین و یسارت چه سوگواران‌اند!
گذار کن چو صبا بر بنفشه‌زار! و ببینکه از تطاول زلفت چه بی‌قراران‌اند!
نصیب ماست بهشت، ای خداشناس! برو!که مستحق کرامت، گناهکاران‌اند
نه من بر آن گل عارض، غزل سرایم و بسکه عندلیب تو از هر طرف، هزاران‌اند
تو دستگیر شو! ای خضر پی‌خجسته! که منپیاده می‌روم و همرهان، سواران‌اند
بیا به میکده! و چهره، ارغوانی کن!مرو به صومعه کآنجا سیاه‌کاران‌اند!
خلاص «حافظ» از آن زلف تابدار مباد!که بستگان کمند تو، رستگاران‌اند
تعبیر فال
خواهان بیشمار داری که از نظر مقام و منزلت حتی از تو بالاترند. گاهی در بعضی موارد مدعی هستی وای خودت می‌دانی که هنوز دست چپ و راستت را نمی‌شناسی. هنوز اول راهی، از فراز و نشیب نترس. آینده ی بسیار مبارک و خوبی داری هر چند که گاهی گناه می‌کنی.