فال شما
غزل ۳۶۱
آن که پامال جفا کرد چو خاک راهمخاک می‌بوسم و عذر قدمش می‌خواهم
من نه آنم که ز جور تو بنالم، حاشابندهٔ معتقد و چاکر دولتخواهم
بسته‌ام در خم گیسوی تو امید درازآن مبادا که کند دست طلب کوتاهم
ذرهٔ خاکم و در کوی توام جای خوش استترسم ای دوست که بادی ببرد ناگاهم
پیر میخانه سحر جام جهان‌بینم دادو اندر آن آینه از حسن تو کرد آگاهم
صوفی صومعهٔ عالم قدسم لیکنحالیا دیر مغان است حوالتگاهم
با من راه‌نشین خیز و سوی میکده آیتا در آن حلقه ببینی که چه صاحب جاهم
مست بگذشتی و از حافظت اندیشه نبودآه اگر دامن حسن تو بگیرد آهم
خوشم آمد که سحر خسرو خاور می‌گفتبا همه پادشهی بندهٔ تورانشاهم
تعبیر فال
بسیار انسان با گذشتی هستید هر چند که به شما جفا کرده اند و ستم روا داشته اند اما باز هم به همه چیز پایبند و معتقد هستید. خوبی ها و حسن های شما زبانزد مردم است. به مال و ثروت زیادی می‌رسید ولی باز هم از یاد خدا غافل نمی‌شوید و به خاطر ذره ذره ی چیزهایی که خدا به شما داده شاکر هستید.