فال شما
غزل ۴۴۹
ای که مهجوری عشاق روا می‌داریعاشقان را ز بر خویش جدا می‌داری
تشنهٔ بادیه را هم به زلالی دریاببه امیدی که در این ره به خدا می‌داری
دل ببردی و بحل کردمت ای جان لیکنبه از این دار نگاهش که مرا می‌داری
ساغر ما که حریفان دگر می‌نوشندما تحمل نکنیم ار تو روا می‌داری
ای مگس حضرت سیمرغ نه جولانگه توستعرض خود می‌بری و زحمت ما می‌داری
تو به تقصیر خود افتادی از این در محروماز که می‌نالی و فریاد چرا می‌داری؟
حافظ از پادشهان پایه به خدمت طلبندسعی نابرده چه امید عطا می‌داری؟
تعبیر فال
چرا با آزار دادن دیگران لذت می‌برید و می‌خواهید بندگان خدا را از هم جدا کنید. اگر می‌خواهید به آب زلال محبت دست پیدا کنید بهتر است برای وصل دیگران کوشش کنید. از دیگران دل می‌برید ولی جفا می‌کنید. سعی کنید دل دیگران را هم برای خودتان حفظ کنید. دیگر خودنمایی کافی است اگر غمگینید تقصیر خودتان می‌باشد.