فال شما
غزل ۸۰
عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزهسرشت!که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت
من اگر نیکم و گر بد، تو برو خود را باش!هر کسی آن درود عاقبت کار، که کشت
همهکس، طالب یارند؛ چه هشیار و چه مستهمهجا، خانهٔ عشق است؛ چه مسجد چه کنشت
سر تسلیم من و خشت در میکدههامدعی گر نکند فهم سخن، گو سر و خشت
ناامیدم مکن از سابقهٔ لطف ازلتو پس پرده چه دانی که که خوب است و که زشت؟
نه من از پردهٔ تقوا به درافتادم و بسپدرم نیز بهشت ابد از دست، بهشت
حافظا! روز اجل گر به کف آری جامییکسر از کوی خرابات برندت به بهشت
تعبیر فال
عیب جویی دیگران نکن. اول خودت را برطرف کن. تو چه خوب باشی و چه بد پای خودت نوشته میشود. این حق توست که هر طور بخواهی زندگی کنی و هدفی داشته باشی. حاجات تو یکی پس از دیگری برآورده شده و باز هم با نیاز به درگاه خدا میروی. تقوی را پیشه کن تا از پیشگاه حق رانده نشوی.


